শৱ
প্ৰেমনাৰায়ণ নাথ সময়ে গিলি থ’লে সময় সিদিনা মেঘ বৈ আহে মাজে মাজে পাৰ ভাঙি জ্বলা জুই হৈ থোকাথুকি নামঘোষা ‘তেবেসে লৈলো শৰণ’ যেন ৰ’ল আহি জীৱনৰ পানচৈ ঢলং পলং কেনেকৈ পঢ়োঁ আৰু এই পাঠ ভগা কলিজাত ‘কিমতে ভকতি…
প্ৰেমনাৰায়ণ নাথ সময়ে গিলি থ’লে সময় সিদিনা মেঘ বৈ আহে মাজে মাজে পাৰ ভাঙি জ্বলা জুই হৈ থোকাথুকি নামঘোষা ‘তেবেসে লৈলো শৰণ’ যেন ৰ’ল আহি জীৱনৰ পানচৈ ঢলং পলং কেনেকৈ পঢ়োঁ আৰু এই পাঠ ভগা কলিজাত ‘কিমতে ভকতি…
প্ৰেমনাৰায়ণ নাথ আমাৰ ড্ৰয়িংৰুমত ক’লা চানেকীয়া আৰু মটীয়া ৰঙৰ এখন চেতাৰ আৰু এখন গীটাৰ য’ত আমাৰেই ল’ৰাহঁতে বোলাইছিল শৈশৱ কৈশোৰ যৌৱনৰ আঙুলি আমাৰ স্তুতি প্ৰাৰ্থনা অশ্ৰু স্মৃতি ঢাকি আনন্দ আৰু বেদনা মথি মথি অটল আজিও মুখৰ সেই গীটাৰ…
প্ৰেমনাৰায়ণ নাথ দেখিছিলো জাপানী কবিতাৰ চেৰীফুল টুৱেনছাঙৰ পাহাৰত শেৱালিৰ দৰে তল ভৰি নসৰে মাথোঁ এজাৰবুলীয়া বেজাৰ সানি যেন সুৱাগুৰি তোলে মৰমসনা পাহিবোৰত মিহি মিহি আখৰৰ কোমল হাইকুবোৰ যেনি তেনি ওলমি আছিল কোনো ফুলেই কাহানিও কথা কোৱা…