জন্মদিনত
ধীমান বৰ্মন জন্মদিনত প্ৰতাৰণা নহয় পৃথিৱীত জন্মদিনত প্ৰতিজাক ৰ’দে আগবঢ়াই নিয়ে মিছিলৰ নায্য প্ৰতিবাদ জন্মদিনত জুয়ে জাৰ খেদিবলৈ পিন্ধে সন্ধ্যাৰ উৱলি যোৱা চুৱেটাৰ জন্মদিনত পুৰণি এখন বাছ পুৰণি এখন চহৰলৈ আহিব আহিব যেন ভাৱনাত ডুবি থাকে…
Anyayug Contributor ধীমান বৰ্মন
তৃতীয় বিশ্বৰ কবিতা
ধীমান বৰ্মন এয়া প্ৰথম বিশ্বৰ আকাশ এঙেৰুৱা মেঘ এছটাত আঁউজি কহুঁৱাৰ বতৰ মাজে মাজে নীল কেনভাছত ব্ৰাছ বোলাইছে এন্ধাৰ বৰণৰ শিল্পই এয়া প্ৰথম বিশ্ব আকাশতেই শিল্প জীৱন্ত হ’ব ওলমি ৰোৱা সাঁকোৰ বিলাস পাৰ হ’ব এখুজি…
কবিতাত স্বৰৰ ভিন্নতা আৰু আত্মাৰ সাৰ্বজনীনতা— ‘শ্ৰীমন্তমনপৰুৱা’ আৰু ‘বতাহত তৰাৰ আখৈ ফুটিছে’
ধীমান বৰ্মন পৃথিৱীত নতুনকৈ ক’বলৈ জানো কিবা আছে? সাম্প্ৰতিক জগতখনক সম্মুখত লৈ কবিয়ে যেতিয়া কাব্যৰ সন্ধান কৰে কবিৰ সমুখত দোলা দিয়া আটাইতকৈ জটিল প্ৰশ্নটোৱেই হ’ল উক্ত প্ৰশ্নটো৷ সহজ উত্তৰ এটি থাকে, নতুন বটলত পুৰণি মদ ভৰোৱাৰ দৰে নতুন উপস্থাপনশৈলীৰ…
মূঢ়মতি
ধীমান বৰ্মন দুটা শাৰীৰ মাজৰ শূন্যতাক পঢ়িবলৈ নিশিকিলোঁ আমি মূঢ়মতি নাজানো ভকতি আমি কি মূঢ়মতি? সঁচাই নাজানো ভকতি? আমি পঢ়িলোঁ ক‘লা আৰু বগা ছাগলীয়ে একেলগে ঘাঁহ খাই থকা এখন পথাৰ পথাৰৰ সজন কাঁটাৰ সৰু সৰু…
সকলোৱে পৰা কাম সকলোৱে নোৱৰাৰ দৰে
ধীমান বৰ্মন পাৰি গানৰ জখলাৰেও উঠি গৈ চুব পাৰি মেঘৰ কপাহী অহংকাৰ ভ্ৰূত সানি লৈ সন্ধ্যাৰ কাজল দিব পাৰি ৰণ জিনাৰ হুংকাৰ পাৰি ছবিৰ জখলাও বগাব পাৰি ৰঙৰ ছিটিকণিৰে জ্বলাই দিব পাৰি দৃশ্যৰ বুকু …
ক্ষমা
ধীমান বৰ্মন ৰাণী হ’বলৈ মহান হ’ব লাগে নাৰী হ’বলৈ বিশাল – এই কথা শিকায় ধ্ৰুৱক বালিচৰত পাৰি থৈ যোৱা অজস্ৰ চিকমিক খোজে আ কাৰ ই কাৰৰ ছায়াঘৰত দুটা আখৰৰ মাথো স্থান সলনা-সলনি মান নেহেৰুওৱাকৈও সেয়ে নাৰীবোৰ ৰাণী…