লিখিম
অনিন্দিতা কলিতা কাহিনীবোৰ পখিলা উৰি আহি দুচকুতে বহি লয় মূৰটো ঘূৰালেই এটি গল্প এখনি উপন্যাস লিখিম পৰোঁ বুলিয়েই আহি পৰা পখিলাৰ লাহী কাহিনীবোৰ লিখিম সোনকালে সৰি পৰিব খোজা পাখিৰ কঁপনিবোৰ লিখিম কেতিয়াবা কলমটো আঙুলিত লাগি থকা এডাল কাঁইট না ওলাই…
অনিন্দিতা কলিতা কাহিনীবোৰ পখিলা উৰি আহি দুচকুতে বহি লয় মূৰটো ঘূৰালেই এটি গল্প এখনি উপন্যাস লিখিম পৰোঁ বুলিয়েই আহি পৰা পখিলাৰ লাহী কাহিনীবোৰ লিখিম সোনকালে সৰি পৰিব খোজা পাখিৰ কঁপনিবোৰ লিখিম কেতিয়াবা কলমটো আঙুলিত লাগি থকা এডাল কাঁইট না ওলাই…
অনিন্দিতা কলিতা আজি কেইদিনমানৰ পৰা ৰ’দ বৰ চোকা হৈছে চৌ চৌকৈ ঘাম নিগৰে শেৱালিজোপাৰ তলখন চিকুণাওতে জটিল অংকবোৰৰ উত্তৰ শূন্য কোনোবাই হয়তো আমাক দেখি ভাবে শেৱালিৰ সুবাস আমাৰ কোন অসুখী হৈ ওচৰত থকাতকৈ সুখী হৈ দূৰে…
অনিন্দিতা কলিতা ভালপোৱাক মই ভাল পালোঁ আইৰ কোঁচৰ পৰা নামি আঁঠু কাঢ়িবলৈ লৈ মই ভাল পালোঁ মাটিক মানুহ মাটিতেই মিলিব বুলি নজনাকৈ নজনাকৈ ভাল পালোঁ তোক চম্পা চাৰিটা যুগ হেন দিন তই নোহোৱাকৈ সুমথিৰাৰ বাগিচা পাৰ হৈ বসন্তলৈ ৰৈ থাকিলোঁ…