Category প্ৰবন্ধ/চিন্তন

অসমীয়া মানুহৰ আত্মপৰিচালনা

সঞ্জীৱ  সভাপণ্ডিত         ১৯৮৬ চনত মই শিৱসাগৰৰ পৰা নাজিৰা হৈ বিহুবৰৰ নগাপাহাৰৰ পাদদেশৰ এখন ঠাইলৈ গৈছিলোঁ৷ তাতে ‘আদিত্য নাছিংহোম’, ‘অসম আদিত্য’ নামৰ বাতৰি কাকতৰ জন্মদাতা ডাঃ নিৰ্মল চাহেৱালা, তেওঁৰ ককায়েক–ভায়েক অধিবক্তা মুৰুলী চাহেৱালা, গজানন চাহেৱালা আদিৰ ঘৰ৷ মোৰ যোৱাৰ উদ্দেশ্য…

অসমীয়া মেধা— অপসৃয়মান নে অস্তিত্বহীন?

       সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত                         নিমাতী ঘাটত দুখন ফেৰীৰ মাজত খুন্দা লাগিল৷ এখন কাতি হৈ পানীত সোমাই গ’ল৷ প্ৰথমতে বহুত মানুহৰ মৃত্যু হৈছে বুলি আশংকা কৰা হৈছিল যদিও মূৰকত দেখা গ’ল যে মাত্ৰ ৩…

অদৃশ্য হোৱাটো অসম্ভৱ নহয়!

অভিজিত শর্মা বৰুৱা প্রখ্যাত লেখক এইছ জি ৱেলছৰ এখন কল্পবিজ্ঞান উপন্যাসৰ নাম আছিল ‘দ্য ইনভিজিবল মেন’, মানে ‘অদৃশ্য মানুহজন’! কাহিনীৰ প্রটাগনিষ্টজনে এক বিশেষ প্রক্রিয়াৰে অদৃশ্য হোৱাৰ ক্ষমতা অর্জন কৰিছিল। তাৰ ফলত কিছুমান অদ্ভুত ঘটনা ঘটিছিল, কিন্তু শেষ পৰিণতি আছিল কৰুণ। পৌৰাণিক গ্রীক কাহিনীত উল্লেখ থকা এথেনা নামৰ দেৱীগৰাকীৰ এটা…

তলসৰা বকুলৰ সুৱাস

চয়নিকা ভূঞা           “বহু ৰাতি হ‘ল জানা, বহু গান হ‘ল গোৱা ৷ ৰাতিপুৱাবলৈ অলপ সময় তুমি জানানে নাজানা…” কাদম্বৰীৰ ফোনৰ ৰিংট‘নত জিতুল সোণোনৱালৰ এই গানটো বাজি উঠিল ৷ ছয়-সাত মিনিটলৈ বাৰে বাৰে কাদম্বৰীৰ মোবাইলৰ স্ক্ৰীনত গীতটো বাজি আছে…

বৰগোহাঞি ছাৰ আজি গ’লগৈ…

ডা: নৰেন কুটুম (১২ মে’ ২০২১) পুৱা আঠ বজাত আমাৰ নাইট ডিউটিৰ সময় শেষ হয়৷ নাইট ডিউটি কৰি ঘৰলৈ যাবলৈ মাথোঁ কিছু সময়  বাকী৷ বন্ধু ডা: প্ৰবীণ কাকতিয়ে ফ’নত খবৰটো দিলে হোমেন বৰগোহাঞি ছাৰ ঢুকাল৷ মই কিছু সময় বাকৰুদ্ধ হ’লোঁ৷ সি…

ঘাণ্টা!

বিনোদ চন্দ্ৰ বড়া ঘাণ্টা বাজলেই সাবধান, ঘাণ্টা বাজলেই বিশ্ৰামপাতাই ঘাণ্টা, ছাতাই ঘাণ্টাবাবু-ছৰ্দাৰেৰ ডাকে ঘাণ্টাঘাণ্টা মানেই চা-পানীঘাণ্টাৰ ঘেঁচাই হামি, হামদেৰ ঘেঁচাই ঘাণ্টা নানা মৰলেই ঘাণ্টাৰ পিছে হামনি এখন কুদিভাত-কাপড়া, ফজিৰ-চানঝে ঘাণ্টাৰ আৱাজকেই শুনিঘাণ্টাই লাগে মাটিৰ পাট্টা, ফজিৰ-চানঝেৰ আটাঘাণ্টাই হামদেৰ বাপ-দাদা একদিন নাকি বাপ-নানা পাগলা…

প্ৰকৃতি

দাদুল দেৱকৃষ্ণ  : ‘‘দেতা, অ’ দেতা… এই বাতৰিটো চাওকচোন।’’— বাৰীৰ পৰা আহি ভিতৰলৈ সোমোৱাৰ সময়তে বনানিয়ে দেউতাকক দৈনিক বাতৰি কাকতখনৰ বাতৰি এটাত চকু ফুৰাবলৈ ক’লে। ওচৰতে থকা বেতৰ চকীখনত বহি, বনানিৰ হাতৰ পৰা বাতৰি কাকতখন লৈ নিৰ্দিষ্ট বাতৰিটো পঢ়িবলৈ ধৰিলে…

চাৰি মাহৰ মালিতা

প্ৰশান্ত মিশ্ৰ  ১। মেঘৰ অশ্ৰুত গজালি মেলা সপোন শাওণৰ দুপৰীয়া ডোং এটাৰ পাৰতভেকুলী এটাই পোক এটা ধৰিছিলসৰু ঢৌ তড়িৎ বেগেৰে এডাল সাপপথাৰৰ আলিৰ বোকাত ভেকুলীটোআৰু এটা দীঘল জাঁপডাঙৰ ঢৌ এহাল ফেঁচু চৰাই উৰি ফুৰিছিল ধৰাত মেঘৰ চকুলো বোকা পানীতেই আশাশস্যৰ কোমল বুকুতমেঘৰ অশ্ৰুত গজালি মেলা সপোন ফলি-পুথিৰ শাওণৰ পথাৰ ভেকুলীপোকসাপফেঁচু…

সেউজপুৰৰ সাধু

স্মৃতিৰেখা দেৱী অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ অংশ) প্ৰায় প্ৰতিদিনেই গধূলি হোৱাৰ লগে লগে গাহৰিসকলক দুই-তিনিটা দলত ভাগ হৈ অতিথিশালাৰ পিনে যোৱা অনেকে দেখা পালে৷ প্ৰথমে মনে মনে গৈছিল যদিও লাহে লাহে গাহৰিসকল একেবাৰে খোলাখুলিকৈয়ে যাবলৈ ধৰিলে৷ অতিথিশালাতো প্ৰথমে…

প্ৰকৃতি

দাদুল দেৱকৃষ্ণ (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ অংশ)  — ‘‘পৃথিৱীৰ উপৰিভাগ আৰু খোলাটোৰ ভিতৰত কি কি আছে সেইখিনি কথা বাৰু কালি জানিলোঁ। আজি নতুন কথা ক’ব লাগিব কিন্তু।— পুৱাতেই দেউতাকক ধৰিলেহি বনানিয়ে। মুঠতে তাইক প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে সকলো কথা ক’বই লাগিব দেউতাকে!’’ ‘‘পানীৰ…