দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২১) জুলাই মাহৰ আকাশ। কেতিয়াবা ডাৱৰ আৰু বৰষুণ, কেতিয়াবা ফৰকাল। তাপমাত্ৰা বাঢ়িছে। ২০ ডিগ্ৰীলৈকে উঠিছে। ঠেৰেঙা লগোৱা শীতৰ শেষত অহা বসন্ত আৰু জুন-জুলায়ে শীতক বিদায় দিয়ে ক্ৰ‘ৱেছিয়াত। কেৱল শীতেই বিদায় নিদিয়ে— বিদায় দিয়ে পৰিভ্ৰমী হোৱাইট ষ্টৰ্কবোৰকো।…
অংকুৰণ আৰ্ফ পুৰণি হ’বলৈ দিয়া কথাবোৰ যিদৰে পুৰণি হয় নদী যিদৰে পুৰণি হয় পাতৰ সেউজীয়া ফুলৰ সুৱাস পুৰণি হ’বলৈ দিয়া কাহিনীবোৰ যিদৰে পুৰণি হয় নৃত্যৰতা চৰাইবোৰ উৰণীয়া বতাহবোৰ পুৰণি হ’বলৈ দিয়া সকলো বাজি থকা গানবোৰ প্রিয় বাঁহীৰ সুৰবোৰ…
মিনাৰা হুছেইন “সুগন্ধিৰ স্নিগ্ধতা আৰু হৃদয়ৰ মুগ্ধতা ……” বেলিয়ে আগফালৰ বাৰাণ্ডাত বহি ডায়েৰীখনত কিবা এটা লিখিবলৈ লৈ ৰৈ গ’ল৷ ধৰাৰ বুকুলৈ সন্ধ্যা নামি আহিছিল৷ বেলিটোৱে যেন পৃথৱীৰ মায়া মোহ এৰি চিৰবিদায় ল’বলৈহে আয়োজন কৰিছে৷ তাই থৰ লাগি চাই…
অমৃত গোস্বামী লালু আৰু ভুলু দুয়োজনেই অনাথ, দুয়োজনেই দিব্যঙ্গ। নগৰ এখনৰ একেটা বস্তিতে বাস কৰা দুয়োজনৰ মাজত আছিল অকৃত্ৰিম বন্ধুত্ব; ইজনে সিজনক এৰি থাকিব নোৱাৰে। লালু খোৰা, হ’লেও তেওঁ বৰ ভাল বাঁহী বজাব পাৰে। অন্ধ ভুলুৰ কণ্ঠ অতি শুৱলা,…
(স্বামীৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ বাবে অপেক্ষাৰত মমতালৈ বুলি একলম…) কংকনা বৰুৱা মৰমৰ মমতা, মহাজগতৰ ইটো পাৰৰ পৰা তোমালৈ অশেষ মৰম ঢালি লিখিবলৈ লৈছোঁ কথাবোৰ হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ…। তোমাৰ চিঠিখন পোৱা বহুদিনেই হ’ল, প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ এটা এটা শব্দই মোক যেন নিঃসহায় কৰি…
(পাৰ্বতি প্ৰসাদ বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ) নিজৰা ৰাজকুমাৰী জোনাক জোনাক শীতল জোনাক চাই মোৰ চকুলো সৰে অন্তৰ মোৰ উগুল-থুগুল উদাস আকুল কৰে। মনত পৰেহি কোনোবা পুৰণি …
তুমি ভাল নহয় (You’re No Good) মূল : ব’ব ডিলান * (২৪ মে, ১৯৪১-) অনুবাদ : ড° ৰঞ্জিত দত্ত জানা, মই নিজেই নাজানো কিয় মই বিচৰা ধৰণেই ভাল পাওঁ তোমাক; পৃথিৱীৰ কোনোৱেই পাব নোৱাৰিব তোমাক এনেকৈ অতি একান্তভাৱে, তোমাৰ হয়তো…
অনুবাদ : কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত চতুৰ্থ অধ্যায় ।। হেমন্ত বৰ্ণনা ।। ।। অথ হেমন্তঃ ।। প্ৰবালৰ দৰে নৱপল্লৱেৰে ৰম্য শস্যৰ তলী উৎফুল্লিত বিকশিত লোধ্ৰ পৰিপক্ক শালিখেতি, পদুম এতিয়া হ’ল অন্তৰ্ধান আৰম্ভ হ’ল হিমপাত এইদৰেই আহি হেমন্তকাল হ’ল সমাগত । নৱপ্রৱালোদ্গমসস্যৰম্যঃ…
কিশোৰ দাস কোঁৱৰ ৰোমান কবি টেৰেনছে মানুহৰ জীৱন সম্পৰ্কীয় দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰসংগত এষাৰ অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা কৈছিল, ‘মানুহে কৰিব পৰা বা কোনো মানুহে চিন্তা কৰিব পৰা কোনো বস্তুৱেই মোৰ অনাত্মীয় নহয়৷ মানুহৰ জীৱনত যিমান যি ঘটিছে মই তাৰ এক…
যশোৱন্ত নিপুণ ধৰ্মক মই প্ৰথম লগ পাইছিলোঁ পাঁচ বছৰমান আগতে৷ মই হাতত গাখীৰৰ পেকেট এটা লৈ ভাৰাৰ ফ্লেটলৈ খটখটী বগাম আৰু৷ সি সুধিছিল, “ছাৰ আপোনাক গাখীৰ লাগে নেকি? ময়ে দি যাব পাৰোঁ।” বিল্ডিংটোলৈ অহা মোৰ এসপ্তাহমানহে হৈছিল৷ মই তালৈ…