বেথা
লুইত কিৰণ দাস লেচেৰী ধান ফুটিছে কঁঠালপতীয়া চকৰিত যেন ব্ৰহ্মাণ্ড ঘূৰিছে মাঘৰ মেজিত যিদিনা আমি জহিছিলোঁ মাছ পোৰা গোন্ধাইছিল চুবুৰী নীড়হীন পক্ষী আৰু লেলিহান জিভাৰ পোহৰত মাজনিশাই পুৱাইছিল ৰাতি কোনে কাৰ ৰেপিছিল ডিঙি? দহনত জন্মে যদি…
লুইত কিৰণ দাস লেচেৰী ধান ফুটিছে কঁঠালপতীয়া চকৰিত যেন ব্ৰহ্মাণ্ড ঘূৰিছে মাঘৰ মেজিত যিদিনা আমি জহিছিলোঁ মাছ পোৰা গোন্ধাইছিল চুবুৰী নীড়হীন পক্ষী আৰু লেলিহান জিভাৰ পোহৰত মাজনিশাই পুৱাইছিল ৰাতি কোনে কাৰ ৰেপিছিল ডিঙি? দহনত জন্মে যদি…
লুইত কিৰণ দাস কবি নীলমণি ফুকন বুলি ক’লেও আমাৰ মনলৈ ভাঁহি আহে নিঃসংগ অস্তিত্ববোধক আংগিকৰ জৰিয়তে সফলভাৱে প্ৰতিফলন ঘটোৱা এজন আধুনিক কবি৷ অসমীয়া কবিতাই ৰোমাণ্টিকতাৰ পৰা মুক্ত হৈয়েই যি আধুনিক ধাৰাত ভৰি থৈছিল ঠিক সেইখিনি সময়তেই হেম বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱাৰ…
লুইত কিৰণ দাস ‘‘আই ঐ খালে ঐ খালে গৰুটোক বাঘে নিলে…’’ বাঘ খেদিবলৈ গৈ নাপালে বাঘ নাপালে গৰু তাইক পলুৱাই নি নৈপাৰত নতুন এটা চৰু। সেই দিনা আছিল শনিবাৰ ৷ হালখটি৷ সেইদিনা আছিল অসম বন্ধ। হাজিৰাত ঘাটি৷ সেইদিনা আছিল চ’তৰ শেষৰ ৰাতি। প্ৰেমে নামানে জাতি। ঠৰ্…