ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) (সামৰণি অধ্যায়) লাক্নি মঙ্কাউ বছৰ৷ ৰাজ্যৰ শৌৰ্য-বীৰ্য, প্ৰাণপ্ৰাচুৰ্য, নতুন উদ্দীপনা প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবেই ৰিক্-খ্বন্ মঙ্-খবন্ পূজা পতা হৈছে। তিনি পুৰোহিতে খেক্ বিধি অনুসৰি পূজা পৰিচালনা কৰিছে। পূজা-উৎসৱলৈ আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) ঘৰবোৰ মৰ্যাদা অনুসাৰে সজা হৈছে। তাই পৰম্পৰা মতে ৰাজ্যখনত ৰজাতকৈ উন্নত ঘৰত কোনো থাকিব নোৱাৰে। যদি কোনোবাই ধনগৌৰৱত তেনে ঘৰ বান্ধেও তেন্তে তাক অচিৰেই ভাঙি দিয়া হয়। ৰজাৰ পিছতে দুজন মন্ত্ৰী কুনহাই ডাঙৰীয়াৰ ঘৰৰ…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) সি ঠাই এখন পাইছে। নাম্-ৰুকতে খিলঞ্জীয়া প্ৰজাই কৈ পঠাইছিল– ভাটিলৈ এখন ভাল ঠাই আছে। তাৰে দুজনক লৈ আহি সি ঠাইখন উলিয়াইছেহি। সি চাৰিওফালে চাই পঠিয়ালে, ওচৰত তেনেকৈ গাঁও-ভূঁই নাই। ঠাইখন যথেষ্ট বাম যেনো লাগিছে।…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) (বিশ) বৰচ’ৰাত নিতৌ মেল বহে ৷ এনে এটা দিনৰে কথা : আজি আকৌ কেইটামান অভিযোগৰ বিচাৰ আছে। নাম-ৰূকতে বন্দী কৰি অনা এটা মানুহ আৰু এজনী তিৰোতাৰ দুটা সুকীয়া সুকীয়া বিচাৰ, তাৰ শাসনকৰ্তা খুন্-টঙে…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ পৰা) (উনৈশ) ভীষণ কষ্টকৰ পাহাৰীয়া বাট ৷ ডয়-কাও-ৰং দু পৰ্বত পাৰ হৈ ছ্যু-কা-ফাই দেখিলে এখন নদী পশ্চিম ফালে বৈ গৈছে। কষ্টকৰ পঅৰীয়া বাটৰ শেষত নদীখন পাই মানুহবোৰৰ ভাল লাগিল৷ নদীৰ পাৰে পাৰে পশ্চিমলৈ গৈ থাকিব পৰা যাব,…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) (সোতৰ) বাটকটীয়াই আগে আগে বাটবোৰ চাই গৈছে। এবেঁও দীঘল খামুচীয়া বাঁহ এদালৰ আগত বগা ৰঙৰ এখন ধ্বজ, ধ্বজৰ মাজত গুণ কৰা আছে ঙাও-চেং-বঙ্ প্রতীক! ধ্বজাবাহী দলটো বাটকটীয়াবোৰৰ লগে লগে গৈ আছে। ক’ৰবাত বাট-পথ অসুচল…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ পৰা) এতিয়া সি তাই মানুহে চাম-লুঙ-ফাৰ দিনত গৰকি অহা সেইখন ৱাইছালি দেশলে যাব, যিখন দেশৰ নাম তাৰ খিলঞ্জীয়া লোকৰ মুখত বেলেগ বেলেগ, যিখন বহুতো নামৰ বহু ৰাজ্যৰ সমষ্টি। কথাবোৰ ভাবি ভাবি সি ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ পৰা) খাম-য়াঙত অৱস্থান কালত ছ্যুই এদিন এটা সপোন দেখিলেঃ সি তাত থকা গম পাই ৱাইছালি দেশৰ পৰা চাম্-লুঙ্-ফাই আহি মাতিছেহি, তই সোনকালে মোৰ ওচৰলৈ আহ। তোক ৱাইছালি দেশৰ ৰজা পাতি মই মাও-লুঙলৈ উভতিম, তাৰ পৰা…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) (ষোল) ছ্যু-কা-ফাৰ দল ৱাইছালিৰ ফালে যোৱাটো নিশ্চিত হ’ল। দলটো উত্তৰ-পশ্চিমৰ ফালে পাহাৰৰ নামনিলৈকে আগবঢ়াবৰ বাবে নয়-ছান-ফাই মানুহ-দুনুহৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে। যুঁজাৰু মানুহ আৰু বয়-বস্তু কঢ়িওৱা মানুহ, ৰুগীয়া আৰু দুর্বল যাত্রীক সহায় কৰিব পৰা মানুহ। ছ্যু-কা-ফাৰ লগত ভালেকেইজন…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) ছ্যুৱে দুৱাৰে দুৱাৰে ভুমুকিয়াই গৈ আছে। এঠাইত সি থমকি ৰ’ল। পঁজাৰ দুৱাৰমুখতে দুটা মানুহে কাজিয়া কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মুখেৰে বা খালী হাতেৰেও নহয়, লাঠী-লুঠাৰেও নহয়, একেবাৰে দা-কুঠাৰ লৈ। ছ্যুৰ পক্ষে ই এটা অপমানজনক দৃশ্য৷ তাক অহা দেখি বাহিৰত থকা মানুহবোৰে সমীহ কৰি…