চন্দন গোস্বামী বমি কৰিবলৈ খাল বিচাৰি ঘূৰি ফুৰোঁতে তিনিটা শিয়াল চহৰৰ পৰিত্যক্ত গলি এটাত লগ পাওঁ সিহঁতে ৰাস্তাৰ সোঁমাজত ত্ৰিভূজ এটা হৈ বহি আছে মাজেদি যাবলৈ যত্ন কৰোঁতে তিনিওটাই হোৱা দিবলৈ ধৰে উদ্দেশ্য কওঁতে থৰ হয় সকলো দায়িত্ব সিহঁতকে দিওঁ …
চন্দন গোস্বামী (গীতালি বৰাৰ “গ’ডো আৰু গন্তব্যৰ গল্প”ৰ আধাৰত) গল্প এটাত কবিতাৰ ‘জিন’ বিচাৰি ফুৰোঁতে মেকুৰীজনীৰ নাকত পোৰা মাছৰ কেচেমাকেচেম গোন্ধে ভিৰ কৰেহি ইমান পুৰণি যে গোত্ৰ বিচাৰিও উৱাদিহ হেৰায় ইমান নতুন যে বতাহৰ কাণকো বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি মুঠতে…
চন্দন গোস্বামী চিনে নেমোৰ শৰীৰটোৱেমোক ফুচকাৰ টেঙাপানীত ওপঙেঅকণ আকাশউহোৱা আলুপ্ৰাচীন সাঁথৰৰ মই বুলি কৈমোৰ বুলি কৈদেহটোবণিকৰমই মোৰ শৰীৰটোৱেগেলা আপেলৰ মাজতখুঁচৰি খুঁচৰি সাগৰৰ ঢৌত ঢৌ তুলি তুলিকিমান জোৱাৰ-ভাটা পালতৰা কিমান জাহাজৰ অহা-যোৱাকিমান নাৱিকৰ স্বপ্নাতুৰ নিশাৰ অলেখ অযুততৰাৰ চাকিভেক্সিন মাটিত গঢ়িলোঁ মাটিৰে মনপানীত লিখিলোঁ পানীৰে নামছাইৰে আঁকিলোঁ মই মোক মাটিত তুমি…
চন্দন গোস্বামী শগুণে এৰি যোৱা হাড় চেলেকিবলৈ গাঁও এৰি অহা কুকুৰজাকলৈ মন দি থাকোঁতেই মুখামুখিকৈ স্থিৰ এখন ছবিৰ দৰে নিজৰ ছবিখন জীৱনৰ য‘ত আমি কিছু সময়ৰ আগতে লগ পোৱাৰ কথাটো আৰু এতিয়া লগ পোৱা তুমি তুমি নহয় মই মই…